سوره 45 / الجاثيةبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ / به نام خداوند رحمتگر مهربان حم ﴿1﴾ / حاء ميم.(1) تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿2﴾ / فرو فرستادن اين كتاب از جانب خداى ارجمند سنجيده كار است.(2) إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّلْمُؤْمِنِينَ ﴿3﴾ / به راستى در آسمان ها و زمين براى مؤمنان نشانه هايى است.(3) وَ فِي خَلْقِكُمْ وَ مَا يَبُثُّ مِن دَابَّةٍ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ ﴿4﴾ / و در آفرينش خودتان و آن چه از (انواع) جنبنده(ها) پراكنده مى گرداند براى مردمى كه يقين دارند نشانه هايى است.(4) وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاء مِن رِّزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَ تَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿5﴾ و (نيز در) پياپى آمدن شب و روز و آن چه خدا از روزى از آسمان فرود آورده و به (وسيله) آن زمين را پس از مرگش زنده گردانيده است و (همچنين در) گردش بادها (به هر سو) براى مردمى كه مى انديشند نشانه هايى است.(5) تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَ آيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ ﴿6﴾ / اين(ها)ست آيات خدا كه به راستى آن را بر تو مى خوانيم پس بعد از خدا و نشانه هاى او به كدام سخن خواهند گرويد.(6) وَيْلٌ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ﴿7﴾ / واى بر هر دروغزن گناه پيشه.(7) يَسْمَعُ آيَاتِ اللَّهِ تُتْلَى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿8﴾ / (كه) آيات خدا را كه بر او خوانده مى شود، مى شنود و باز به حال تكبر چنان كه گويى آن را نشنيده است سماجت مى ورزد پس او را از عذابى پردرد خبر ده.(8) وَ إِذَا عَلِمَ مِنْ آيَاتِنَا شَيْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا أُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ ﴿9﴾ / و چون از نشانه هاى ما چيزى بداند آن را به ريشخند مى گيرد آنان عذابى خفت آور خواهند داشت.(9) مِن وَرَائِهِمْ جَهَنَّمُ وَلَا يُغْنِي عَنْهُم مَّا كَسَبُوا شَيْئًا وَلَا مَا اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاء وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿10﴾ / پيشاپيش آن ها دوزخ است و نه آن چه را اندوخته و نه آن دوستانى را كه غير از خدا اختيار كردهاند به كارشان مى آيد و عذابى بزرگ خواهند داشت.(10) هَذَا هُدًى وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مَّن رِّجْزٍ أَلِيمٌ ﴿11﴾ / اين رهنمودى است و كسانى كه آيات پروردگارشان را انكار كردند برايشان عذابى دردناك از پليدى است.(11) اللَّهُ الَّذِي سخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿12﴾ / خدا همان كسى است كه دريا را به سود شما رام گردانيد تا كشتي ها در آن به فرمانش روان شوند و تا از فزون بخشى او (روزى خويش را) طلب نماييد و باشد كه سپاس داريد.(12) وَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِّنْهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لَّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿13﴾ / و آن چه را در آسمان ها و آن چه را در زمين است به سود شما رام كرد همه از اوست قطعا در اين (امر) براى مردمى كه مى انديشند نشانه هايى است.(13) قُل لِّلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لايَرْجُون أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا بِما كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿14﴾ / به كسانى كه ايمان آوردهاند. بگو: تا از كسانى كه به روزهاى (پيروزى) خدا اميد ندارند درگذرند تا (خدا هر) گروهى را به (سبب) آن چه مرتكب مى شدهاند به مجازات رساند.(14) مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَسَاء فَعَلَيْهَا ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ﴿15﴾ / هر كه كارى شايسته كند به سود خود اوست و هر كه بدى كند به زيانش باشد سپس به سوى پروردگارتان برگردانيده مى شويد.(15) وَلَقَدْ آتَيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَ رَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَ فَضَّلْنَاهُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿16﴾ / و به يقين فرزندان اسرائيل را كتاب (تورات) و حكم و پيامبرى داديم و از چيزهاى پاكيزه روزيشان كرديم و آنان را بر مردم روزگار برترى داديم.(16) وَ آتَيْنَاهُم بَيِّنَاتٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمْ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿17﴾ و دلايل روشنى در امر (دين) به آنان عطا كرديم و جز بعد از آن كه علم برايشان (حاصل) آمد (آن هم) از روى رشك و رقابت ميان خودشان دستخوش اختلاف نشدند قطعا پروردگارت روز قيامت ميانشان درباره آن چه در آن اختلاف مى كردند داورى خواهد كرد.(17) ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَى شَرِيعَةٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاء الَّذِينَ لَايَعْلَمُونَ ﴿18﴾ / سپس تو را در طريقه آيينى (كه ناشى) از امر (خداست) نهاديم پس آن را پيروى كن و هوس هاى كسانى را كه نمى دانند پيروى مكن.(18) إِنَّهُمْ لَن يُغْنُوا عَنكَ مِنَ اللَّهِ شَيئًا و إِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ ﴿19﴾ / آنان هرگز در برابر خدا از تو حمايت نمى كنند (و به هيچ وجه به كار تو نمى آيند) و ستمگران بعضى شان دوستان بعضى (ديگر)ند و خدا يار پرهيزگاران است.(19) هَذَا بَصَائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدًى وَ رَحْمَةٌ لِّقَوْمِ يُوقِنُونَ ﴿20﴾ / اين (كتاب) براى مردم بينش بخش و براى قومى كه يقين دارند رهنمود و رحمتى است.(20) أًمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أّن نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاء مَّحْيَاهُم وَ مَمَاتُهُمْ سَاء مَا يَحْكُمُونَ ﴿21﴾ / آيا كسانى كه مرتكب كارهاى بد شدهاند پنداشتهاند كه آنان را مانند كسانى قرار مى دهيم كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند (به طورى كه) زندگى آن ها و مرگشان يكسان باشد چه بد داورى مى كنند.(21) وَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ لِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لَايُظْلَمُونَ ﴿22﴾ / و خدا آسمان ها و زمين را به حق آفريده است و تا هر كسى به (موجب) آن چه بدست آورده پاداش يابد و آنان مورد ستم قرار نخواهند گرفت.(22) أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَ خَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَن يَهْدِيهِ مِن بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿23﴾ پس آيا ديدى كسى را كه هوس خويش را معبود خود قرار داده و خدا او را دانسته گمراه گردانيده و بر گوش او و دلش مهر زده و بر ديده اش پرده نهاده است؟ آيا پس از خدا چه كسى او را هدايت خواهد كرد؟ آيا پند نمى گيريد؟(23) وَ قَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَ نَحْيَا وَ مَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَ مَا لَهُم بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ﴿24﴾ / و گفتند غير از زندگانى دنياى ما (چيز ديگرى) نيست مى ميريم و زنده مى شويم و ما را جز طبيعت هلاك نمى كند و(لى) به اين (مطلب) هيچ دانشى ندارند (و) جز (طريق) گمان نمى سپرند.(24) وَ إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿25﴾ / و چون آيات روشن ما بر آنان خوانده شود دليل شان همواره جز اين نيست كه مى گويند اگر راست مى گوييد پدران ما را (حاضر) آوريد.(25) قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَارَيبَ فِيهِ وَلَكِنَّ أَكَثَرَ النَّاسِ لَايَعْلَمُونَ ﴿26﴾ / بگو خدا(ست كه) شما را زندگى مى بخشد سپس مى ميراند. آن گاه شما را به سوى روز رستاخيز كه ترديدى در آن نيست گرد مى آورد ولى بيشتر مردم (اين را) نمى دانند.(26) وَلَلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرضِ وَ يَومَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ ﴿27﴾ / و فرمانروايى آسمان ها و زمين از آن خداست و روزى كه رستاخيز بر پا شود آن روز است كه باطل انديشان زيان خواهند ديد.(27) وَ تَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿28﴾ / و هر امتى را به زانو درآمده مى بينى هر امتى به سوى كارنامه خود فراخوانده مى شود (و بديشان مى گويند) آن چه را مى كرديد امروز پاداش مى يابيد.(28) هَذَا كِتَابُنَا يَنطِقُ عَلَيْكُم بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿29﴾ / اين است كتاب ما كه عليه شما به حق سخن مى گويد: ما از آن چه مى كرديد نسخه بر مى داشتيم.(29) فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ ﴿30﴾ / و اما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند پس پروردگارشان آنان را در جوار رحمت خويش داخل مى گرداند اين همان كاميابى آشكار است.(30) وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَفَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِينَ ﴿31﴾ / و اما كسانى كه كافر شدند (بدان ها مى گويند) پس مگر آيات من بر شما خوانده نمى شد و(لى) تكبر نموديد و مردمى بدكار بوديد.(31) وَ إِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَارَيْبَ فِيهَا قُلْتُم مَّا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَ مَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ﴿32﴾ / و چون گفته شد وعده خدا راست است و شكى در رستاخيز نيست. گفتيد: ما نمى دانيم رستاخيز چيست؟ جز گمان نمى ورزيم و ما يقين نداريم.(32) وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُوا وَ حَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون ﴿33﴾ / و (حقيقت) بدي هايى كه كردهاند بر آنان پديدار مى شود و آن چه را كه بدان ريشخند مى كردند آنان را فرو مى گيرد.(33) وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنسَاكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا وَ مَأْوَاكُمْ النَّارُ وَ مَا لَكُم مِّن نَّاصِرِينَ ﴿34﴾ / و گفته شود همان گونه كه ديدار امروزتان را فراموش كرديد امروز شما را فراموش خواهيم كرد و جايگاهتان در آتش است و براى شما ياورانى نخواهد بود.(34) ذَلِكُم بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَ غَرَّتْكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فَالْيَوْمَ لَايُخْرَجُونَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ﴿35﴾ / اين بدان سبب است كه شما آيات خدا را به ريشخند گرفتيد و زندگى دنيا فريبتان داد پس امروز نه از اين (آتش) بيرون آورده مى شوند و نه عذرشان پذيرفته مى گردد.(35) فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿36﴾ / پس سپاس از آن خداست پروردگار آسمان ها و پروردگار زمين پروردگار جهانيان.(36) وَ لَهُ الْكِبْرِيَاء فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿37﴾ / و در آسمان ها و زمين بزرگى از آن اوست و اوست شكست ناپذير سنجيده كار.(37) |
=>=>=>=>=>=>=>=> آیا به همان میزان که کلاس "دشمن شناسی" میرویم در کلاس "دوست شناسی" هم شرکت می کنیم؟ <=<=<=<=<=<=<=<=
دریافت این پیام بدلیل ثبت نام شما در گروه است گروه Google Groups "لیمو
»« Lemon".
جهت ارسال به این گروه، ایمیل را ارسال کنید به lymoo@googlegroups.com
برای سایر گزینه ها، به این گروه مراجعه کنید در
http://groups.google.com/group/lymoo?hl=fa?hl=fa
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر