چکیده :وی اضافه کرد: ماجرا در حد بیتفاوتی دولت به موسیقی روز کشور خلاصه نمیشود. متاسفانه دولت خود به دنبال اثبات بیکفایتی جریانهای موسیقیامروزی(خصوصا پاپ) است. آنچنانکه جریانهای موسیقایی بر اثر نبود حمایت ضعیف خواهند شد و دولت نیز اتفاقهای سطحی که در این حوزه و ژانر رخ میدهد را مورد تمسخر و تقبیح قرار میدهد....
عبدالجبار کاکایی(شاعر و ترانهسرا) معتقد است؛ یک هنرمند در شرایطی میتواند به خلاقیت و نوآوری در آثارش دست پیدا کند که آزادی عقل و تفکر داشته باشد تا فارغ از مشکلات و دغدغههای فکری بتواند بر کیفیت اثرش بیفزاید اما این تمرکز در آزادی عقل در روزگار ما برای هنرمند وجود ندارد.
وی در گفتگو با خبرنگار ایلنا؛ ضمن انتقاد به فضاهای موجود که هنرمند را از تمرکز و خلاقیت بازمیدارد، با اشاره به تکرار تمها و فضاهای خنثی در آلبومهای جدید موسیقی، گفت: برای خلق یک قطعه موسیقایی با ارزش و نو، ترانهسرا، آهنگساز، تنظیم کننده و خواننده باید در فضای فکری آرام، به خلاقیت و خلق زیبایی برسند، اما عدم وجود چنین آرامش فکری باعث شده که اغلب آلبومهایی که این روزها شنوای آن هستیم، حرف جدیدی برای گفتن نداشته باشند.
کاکایی ادامه داد: از مقولهی الزام آزادی عقل و تفکر برای هنرمند که بگذریم، تازه هنرمند با فیلترهای بزرگی با نامهای وزارت ارشاد و سازمان صدا و سیما مواجه است که در این مواجهه، موقعیتهای جدیدی برای ترانه و موسیقی بوجود میآید.
وی که پیشتر سابقهی فعالیت در شورای عالی راهبردی موسیقی را داشته است، توضیح داد: برخی از ممیزیها زیر عنوان موسیقی فاخر و با این توضیح که موسیقی باید از سطح کیفی قابل قبولی برخوردار باشد، قابل پذیرش است که عموما این ممیزیها ازسوی شوراهای علمی صادر میشوند. اما برخی از ممیزیها براساس قوانین نانوشته و اعلام نشده آنهم ازسوی نهادها و حتی افراد نامشخص صورت میگیرد که طبیعتا سلیقهای و غیرعلمی هستند.
کاکایی اضافه کرد: بارها در پاسخ به مسوولانی که گفتهاند؛ «گر اعمال سلایق و ممیزیهای خارج از حیطهی شوراهای علمی نباشد، ترانه به ابتذال کشیده میشود»، گفتهام که باید به ذائقهی مردم احترام گذاشت. مگر نه این است که پیش از انقلاب هر نوع موسیقی در جایگاه خود عرضه میشد و باوجوداین؛ موسیقی فاخر بر موسیقی به اصطلاح کابارهای در میان مردم ارزش بالاتری داشت؟! مگر نه این است که اکثر بزرگان موسیقی ایران از همان زمانه برآمدند؟! بنابراین به اعتقاد من؛ اگر دست از سر موسیقی بردارند، موسیقی راه خود را پیدا خواهد کرد.
این ترانهسرا افزود: مجموعهی عواملی که گفتهشد، باعث شدهاند که شرایطی بلبشو برای موسیقی روز ایران بوجود بیاید و دستآخر چیزی که بهعنوان یک آلبوم موسیقی تولید میشود، از سطح قابل قبولی برخوردار نباشد.
کاکایی ضمن انتقاد از عدم وجود سندیکای قدرتمند موسیقی در ایران، گفت: خود اهالی موسیقی و بزرگان این حوزه؛ خود تا حدودی مقصر هستند چراکه در طول اینسالها هیچ اقدام موثری در جهت تاسیس صنف و سندیکایی قدرتمند که بتواند حق فعالیناش را بگیرد، صورت ندادهاند. در چنین شرایطیست که دولت میشود متولی موسیقی کشور و از آنجایی که در پی رسیدن به اهداف و مختصات فکری خود است، هر آنچه خارج از این دایره و به نفع دولت نباشد، نسبت به آن بیتفاوت است.
وی اضافه کرد: ماجرا در حد بیتفاوتی دولت به موسیقی روز کشور خلاصه نمیشود. متاسفانه دولت خود به دنبال اثبات بیکفایتی جریانهای موسیقیامروزی(خصوصا پاپ) است. آنچنانکه جریانهای موسیقایی بر اثر نبود حمایت ضعیف خواهند شد و دولت نیز اتفاقهای سطحی که در این حوزه و ژانر رخ میدهد را مورد تمسخر و تقبیح قرار میدهد.
کاکایی با اشاره به موقعیت نابسامان موسیقی پاپ، اظهار داشت: چرا موسیقی پاپ که ۹۰ درصد از مخاطبان موسیقی کشو را به خود اختصاص میدهد، ازسوی هیچ نهاد رسمی کشور به رسمیت شناخته نمیشود؟ چرا وقتی که موسیقی پاپ از جشنواره موسیقی فجر خط میخورد، هیچ کس اعتراضی نمیکند؟ سوال این است که اگر این بیتوجهی ها در عرصهی ورزش رخ میداد، بازهم همینطور مسکوت باقی میماند؟ بنابراین یکی از بزرگترین مشکلات موسیقی پاپ نداشتن متولی صالح است.
وی درمورد تاثیر فضاهای مجازی و سایبری بر موسیقی روز ایران گفت: پیشرفتهایی که در حوزهی رسانههای مولتی مدیا در فضاهای مجازی صورت گرفتهاست، موقعیتهای جدیدی را برای موسیقی ما ایجاد کرده است. خصوصا اینکه علیرغم سینما که به هرتقدیر تمهیداتی را برای جلوگیری از انتشار غیرقانونی فیلمها اندیشیدهاند، حوزهی موسیقی همچنان نابسامان است و هر موزیک و ترانهای را به راحتی میتوان از مجاری سایتها دانلود کرد.
این ترانهسرا ادامه داد: هنرمندها ترجیح می دهند که در کوتاه مدت آلبوم ببندند تا اینکه ۲ سال روی جنبههای هنری و زیبایی شناختیاثرشان کار کنند. چون هیچ حاشیهی امنیتی برای آنها متصور نیست. این شتابزدگی برتولیدکنندهها نیز تاثیر گذاشته آنچنانکه تنها به فکر تولید متعدد و بیوقفه هستند.
کاکایی درمورد گروه سنی مخاطبان موسیقی افزود: اتفاق دیگری که بر چرخهی تولید موسیقی در ایران تاثیر گذار بوده، گروه سنی مخاطبان آن است. هجمهی مخاطبان با رنج سنیپایین (دوازده سیزدهسال)؛ مخاطب اصلی موسیقی پاپ است. نوجوانانی که اعتبار کلام برایشان معنایی ندارد و تنها در پی این هستند که با ریتمهای متفاوت نیازهای روحیشان را اغنا کنند.
وی گفت: رقم ۲ یا ۳ میلیون انتشار برای آلبومهایی که اخیرا در تیراژهای بالا منتشر میشوند، میتواند در حکم یک معجزه باشد اما حقیقت این است که اغلب مخاطبان این آلبومها نوجوانان هستند و از آنجایی که آنها به اعتبار ترانه و موسیقی چندان نظری ندارند، این روند تولیدکنندهها را بر آن داشته تا تنها به تولید زیاد و برانگیختن کنجکاوی مخاطبان نوجوان خود بسنده کنند. اینطور میشود که اغلب آلبومهایی که اینروزها منتشر میشوند ارزش کیفی بالایی ندارند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر