~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
دشواری به دست آوردن شهرت به وسیلهی هر اثری که خلق میکنیم، با تعداد
افرادی که مخاطب آن هستند، نسبتی معکوس دارد. دلیل این را بهآسانی
میتوان فهمید. زیرا کسب شهرت با آثار آموزنده بسیار دشوارتر است از
شهرتی که بهمنظور سرگرمی دیگران بهدست میآید. دشوارتر از همه،شهرتی
است که از آثار فلسفی حاصل میشود،زیرا نتیجهی آموزشهای این آثار،
کموبیش نامعلوم است و بهعلاوه، فایدهی مادی ندارد. مخاطب این آثار
بهطور عمده کسانی هستند که خود در این حیطه فعالاند... اگر کسی اثری را
بهمنظور بهدستآوردن شهرتخلق کند، نه از روی عشق به خودِ کار یا بهخاطر
لذتی که از آن کسب میکند، بهندرت، اثری جاویدان برای بشریت بر جای
میگذارد یا هرگز اثر جاویدی بر جای نمیگذارد. کسی که میکوشد اثری خوب
یااصیل خلق کند یا از خلق اثر بد پرهیز کند، باید در برابر داوری عامهی
مردم و رهبران آنان مقاومت کند و حتی نظر آنان را حقیر بشمارد. درستی این
گفتهکه اسوریوس [۱] به طور خاصی بر آن تکیه میکند عبارت از این است که
شهرت از کسانی که در پی آناند میگریزد و در پی کسانی میرود که به آن
اعتنایی ندارند: گروه اول به ذائقهی همعصران خود تن درمیدهند و گروه
دوم در برابر آن مقاومت میکنند.
---------------------------------
--
=>=>=>=>=>=>=>=> آیا به همان میزان که کلاس "دشمن شناسی" میرویم در کلاس "دوست شناسی" هم شرکت می کنیم؟ <=<=<=<=<=<=<=<=
دریافت این پیام بدلیل ثبت نام شما در گروه است گروه Google Groups "لیمو
»« Lemon".
جهت ارسال به این گروه، ایمیل را ارسال کنید به lymoo@googlegroups.com
برای سایر گزینه ها، به این گروه مراجعه کنید در
http://groups.google.com/group/lymoo?hl=fa?hl=fa
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر