پاتوق ايروني: هفت طرح جذاب و دیدنی برای ( بازی ) تاب

۱۳۹۰ دی ۲۴, شنبه

هفت طرح جذاب و دیدنی برای ( بازی ) تاب

Posted: 14 Jan 2012 07:03 AM PST

اینترنت که سرعت افتضاحی دارد این روزها. می‌شود به جای اینترنت، بازی کرد. حداقل می‌شود به بازی‌ها فکر کرد. به بازی‌های جذاب کودکی. منظورم به لگدبازی و کمربندبازی که بازیهای خشن پسرانه زمان ماست نیست :) بازیهای آرامتری هستند که هنوز هم طرفداران بسیاری بین کودکان امروز دارند.

تاب بازی یکی از آنهاست که با آن شعر معروفش قسمتی از خاطرات خوش همه ما را ساخته است. هنوز هم با 2 متر قد ممکن است سیزده به در ها هوس کنید آن کودک 6 ساله می‌شدید و پدرتان هل‌تان می‌داد می‌رسیدید به آسمان.

اما این فرنگی‌ها عین من نمی‌نشینند و به این بازیها فکر کنند. آنها ایده‌پردازی می‌کنند و با اجرایشان دل و دین ما را می‌برند. در ادامه با یک سری تاب ( یا چیزهایی در این سبک ) آشنا می‌شویم ( منبع ) که می‌شود گفت عاشق همه‌شان شدم!

پروژه‌های تاب ساختن Jeff Waldman مسلما یکی از آنهاست. جف یک روز به این فکر کرد که از محیط مرتفع زیر پل‌ها چه استفاده‌ای می‌شود کرد؟ از آن به بعد جف زیر پل‌های زیادی در لوس آنجلس و سان فرانسیسکو و جزایر مارشال و پاناما تابهای بلند خودش را برپا کرده است. تصور تاب بازی با این ارتفاع روی آب، قند توی دل آدم آب می‌کند.

یک نمونه خوب دیگر تابی است که Kamila Szejnochon توی وارساو لهستان ساخته است. توی این شهر یک مجسمه برای یادبود یک سرباز هست که دستش را بلند کرده است. بدیهی است مثل ایران خودمان سال به سال کسی به این مجسمه‌ها توجه نمی‌کرد. به غیر از مجسمه دزدها البته!

اما حالا با تابی که کامیلا به دستان این مجسمه بسته است هم مردم به آن علاقه‌مند شدند و هم رسانه‌ها. سوار نشده هم هیجانش را می‌توانید لمس کنید.

این روزها Shenzhen ( شهری در هنگ کنگ ) هم از این تابهای مرتفع دارد. تاب این شهر کاری از هنرمند و معمار مشهور فرانسوی – پرتغالی Didier Faustino است. این اثر با نام شادی مضاعف به نوعی دهان کجی به مدرنیسم پول پرست گسترده شده در این شهر صنعتی است.

اگر دقت کنید این تاب داخل یک بیل بورد درست شده است که نمادی از تبلیغات ( که خودش کنایه از مسائل اقتصادی ) دارد ساخته شده است. چه کسی دوست دارد توی این ارتفاع تاب بازی نکند؟ :)

اما من فقط تابهایی را که دامنه بالا و بلندی برای بازی دارند را دوست ندارم. این تاب که داخل یکی از متروهای سان فرانسیسکو درست شده است واقعا معرکه است.

متروهای تهران را نگاه نکنید که سال به سال کسی سوارشان نمی‌شود و مردم ترجیح می‌دهند با ماشین شخصی توی خیابانها تردد کنند تا نگویند خدای نکرده شهرشان سوت و کور است. اما توی آمریکا مردم خیلی از مترو استفاده می‌کنند. خیلی بامزه باید باشد توی مترو تاب بازی کنید و سرتان توی آغوش آقای سیبیلوی کناری نرود.

Bruno Taylor یک ایده مشابه را اجرا کرد. او یک تاب توی ایستگاه اتوبوس نصب کرد تا واکنش مردم را ببیند. گذشته از این که به نظرم ایستگاه اتوبوس یک جای عالی برای تاب است جالب است که بزرگسالان بیشتر از کودکان از این تاب استقبال کردند!

اما بیشتر از تابهایی که احساس هیجان به آدم می‌دهند من به چیزهایی با ساختاری مثل تاب ( معلق در هوا ) که احساس آرامش می‌دهند علاقه دارم. رسما از شدت علاقه به چنین تختخواب‌هایی به خودزنی می‌رسم :

البته این تابها به خاطر بنیان نامتعادلی که دارند بیشتر به درد خوابهای آرام می‌خورد! اما واقعا نمی‌توانم تصور کنم بشود از روی آنها بلند شد.

حالا آن نوشیدنی‌های غیرمجاز را کنار بگذاریم، تصور کنید دختر کوچکتان را بغل کنید و برایش روی چنین چیزی کتاب بخوانید. دیگر از این که من عاشق چنین چیزی بشوم تعجب نخواهید کرد.

+ تختخوابی برای جلوگیری از حملات تروریستی
+ جذابترین بازیهای فیس بوک
+ 10 بازی کامپیوتری اعتیادآور بدون نیاز به نصب