ماسه ها فراموشکارترین رفیقان راه اند...
پا به پایت می آیند، آنقدر که گاهی سماجتشان در همراهی
حوصله ات را سر می برد؛
اما کافی است تا اندک بادی بوزد یا موجی برخیزد،
تا برای همیشه رد پایت از حافظۀ ضعیفشان پاک شود!
من از نسل "ماسه" نیستم!
از نسل "صدف" ام!
"صدفهایی که به پاسِ اقامتی یک روزه،
تا دنیا دنیاست، صدای دریا را
برای هر گوشِ شنوایی زمزمه می کنند!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر