باغ ای باغبان ما را همی بوی بهار آید
کلید باغ ما را ده که فردامان بکار آید
کلید باغ را فردا هزاران خواستار آید
تو لختی صبر کن چندانکه قمری بر چنار آید
چو اندر باغ تو بلبل بدیدار بهار آید
ترا مهمان ناخوانده بروزی صد هزار آید
کنون گر گلبنی را پنج شش گل در شمار آید
چنان دانی که هر کس را همی زو بوی یار آید
بهر امسال پنداری همی خوشتر ز یار آید
از این خوشتر شود فردا که خسرو از شکار آید
بدین شایستگی جشنی بدین بایستگی روزی
ملک را در جهان هر روز جشنی باد و نوروزی
فرخي سيستاني
http://suroosh.blogfa.com/
کلید باغ ما را ده که فردامان بکار آید
کلید باغ را فردا هزاران خواستار آید
تو لختی صبر کن چندانکه قمری بر چنار آید
چو اندر باغ تو بلبل بدیدار بهار آید
ترا مهمان ناخوانده بروزی صد هزار آید
کنون گر گلبنی را پنج شش گل در شمار آید
چنان دانی که هر کس را همی زو بوی یار آید
بهر امسال پنداری همی خوشتر ز یار آید
از این خوشتر شود فردا که خسرو از شکار آید
بدین شایستگی جشنی بدین بایستگی روزی
ملک را در جهان هر روز جشنی باد و نوروزی
فرخي سيستاني
http://suroosh.blogfa.com/
2012/3/15 Sepide Khoshsalige <sepide.khoshsalige@gmail.com>
ماسه ها فراموشکارترین رفیقان راه اند...
پا به پایت می آیند، آنقدر که گاهی سماجتشان در همراهی
حوصله ات را سر می برد؛
اما کافی است تا اندک بادی بوزد یا موجی برخیزد،
تا برای همیشه رد پایت از حافظۀ ضعیفشان پاک شود!
من از نسل "ماسه" نیستم!
از نسل "صدف" ام!
"صدفهایی که به پاسِ اقامتی یک روزه،
تا دنیا دنیاست، صدای دریا را
برای هر گوشِ شنوایی زمزمه می کنند!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر